หลังจากที่ทองม้วนไปประชุมกลับมาก็มีเรื่องมาเล่าให้หมูกลางฟัง
ทองม้วน “ช่วงเช้ามีหัวหน้าใหญ่คนหนึ่ง เขาเอางานที่ทำมาแสดงกับผู้บริหาร กราฟที่เขาเอามาอะ สวยมากเลยนะหมูกลาง สีรุ้งเจ็ดสี ใส่เงาใส่ไล่โทน ตัวอักษรก็เป็นฟอนต์แฟนซี มีเอฟเฟกต์ 3D อีก ดูเก๋ไก๋มาก”
หมูกลางฟังด้วยความสนใจ “แล้วมันเป็นไง?”
ทองม้วน “นี่แหละปัญหา!” “ผู้บริหารคนแรกดูแล้วถาม ‘เอ่อ อันนี้สีฟ้าคือข้อมูลอะไรนะ?’ หัวหน้าใหญ่ตอบ ‘สีฟ้าเขียวครับ หรือสีฟ้าน้ำเงิน?’ ลืมไปแล้วเองว่าใช้สี mix กันเยอะแยะ”
หมูกลาง “โอ้โห มึนละสิ”
ทองม้วน “นั่นยังไม่หมด ผู้บริหารคนที่สองชี้ไปที่กราฟแล้วถาม ‘อันนี้คือยอดขายหรือกำไรหรอครับ?’ หัวหน้าใหญ่ก็เริ่มอ่างอ่าง เพราะเขาใช้กราหวิบหวับ หลายแบบ หลายชั้น รวมอยู่ในภาพเดียว”
“ผู้บริหารคนที่สามถามเรื่องตัวเลข แต่ตัวอักษรในกราฟเล็กจนเกือบมองไม่เห็น เขาต้องลุกขึ้นไปดูใกล้ๆ แล้วก็ยังไม่เห็นชัด เพราะใช้สีอ่อนๆ กับพื้นหลังขาว”
หมูกลาง “อ้าว แย่แล้วนี่”
ทองม้วน “แย่สุดๆ เลย การประชุมที่ควรจะใช้เวลา 30 นาที กินเวลาไปเกือบ 2 ชั่วโมง เพราะทุกคนไม่เข้าใจกราฟ ต้องมาอธิบายใหม่ทุกอย่าง ผู้บริหารหงุดหงิด หัวหน้าใหญ่หน้าแดง”
“หลังจากนั้น ผู้บริหารอาวุโสคนหนึ่ง เขาเป็นคนที่ทำงานมาหลายสิบปี เขาเลยให้คำแนะนำที่ทองคำเลยล่ะ” ทองม้วนเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“เขาบอกว่า ‘กราฟที่ดีไม่ใช่กราฟที่สวย แต่เป็นกราฟที่ทุกคนเข้าใจ’ แล้วเขาก็เล่าให้ฟังว่า เขาทำงานมาตั้งแต่ยุคที่ใช้กระดาษกราฟ เขียนด้วยมือ”
หมูกลางเอียงคอฟัง “แล้วเขาทำยังไง?”
ทองม้วน “เขาบอกว่า สมัยก่อนไม่มีคอมฯ ไม่มีสีสันสวยงาม ก็เลือกใช้แค่กราฟง่ายๆ 3 แบบ คือ กราฟแท่ง เอาไว้เปรียบเทียบ กราฟเส้น เอาไว้ดูแนวโน้ม กราฟวงกลม เอาไว้ดูสัดส่วน”
“แล้วเรื่องสีล่ะ?” หมูกลางถาม
ทองม้วน “เขาบอกว่า สมัยนั้นมีดินสอสีแค่กล่องเล็กๆ มีแค่ สีแดง สีเขียว สีเหลือง สีน้ำเงิน พอ แต่รู้มั้ย? ทุกคนเข้าใจกราฟของเขาทันที ไม่ต้องอธิบาย”
“เพราะอะไรหรอ?”
“เพราะเขาใช้หลักง่ายๆ ว่า สีแดงคือเรื่องแย่หรือลด สีเขียวคือเรื่องดีหรือเพิ่ม สีเหลืองคือระวัง สีน้ำเงินคือเรื่องปกติ ทุกคนเข้าใจเพราะมันเป็นธรรมชาติของคนเรา”

“แล้วเขาก็ให้การบ้านกับหัวหน้าใหญ่ คือให้ทำกราฟใหม่แบบง่ายๆ มาให้ดูในสัปดาหน์หน้า”
หมูกลาง “ผลออกมายังไง?”
ทองม้วน “สัปดาหน์หลังเขาเอากราฟใหม่มา ใช้แค่กราฟแท่งธรรมดา สีแดงกับเขียวเท่านั้น ใส่ตัวเลขใหญ่ๆ ชัดๆ รู้มั้ย? การประชุมจบแค่ 15 นาที!”
หมูกลาง “จริงเหรอ?”
ทองม้วน “จริงสิ ทุกคนเข้าใจทันที เห็นชัดว่าส่วนไหนดี ส่วนไหนต้องปรับปรุง ไม่ต้องมานั่งเดาสีหรือถอดรหัสกราฟแปลกๆ”

“เรื่องนี้สอนพี่ได้เยอะเลย” ทองม้วนสรุป “คนเราชอบคิดว่า ทำอะไรให้ซับซ้อนหรือสวยงามจะดูเก่ง แต่จริงๆ แล้ว ความเรียบง่ายคือเคล็ดไม่ลับในการทำกราฟ“
หมูกลางพยักหน้า “เข้าใจแล้ว กราฟง่ายๆ ใครก็อ่านได้”
ทองม้วน “ใช่แล้ว! เวลาที่เราทำกราฟ เป้าหมายคือให้คนอื่นเข้าใจ ไม่ใช่ให้คนอื่นชื่นชม เพราะฉะนั้น:”
กราฟแท่ง – เอาไว้เปรียบเทียบตัวเลข ใครดูก็รู้ว่าอันไหนมาก อันไหนน้อย

กราฟเส้น – เอาไว้ดูการเปลี่ยนแปลงตามเวลา เห็นแนวโน้มขึ้นลงชัดเจน

กราฟวงกลม – เอาไว้ดูสัดส่วน เช่น ใครได้เปอร์เซ็นต์เท่าไหร่

“แล้วสีก็แค่ แดงเขียวเหลืองน้ำเงิน พอแล้ว” ทองม้วนจบเรื่อง “อย่าไปทำให้มันซับซ้อนจนคนอื่นปวดหัว”
“บางทีสิ่งที่ง่ายที่สุดกลับเป็นสิ่งที่ดีที่สุด” หรือ “แค่ทำให้คนอื่นเข้าใจ ก็เป็นความสำเร็จแล้ว”
#hrรีพอร์ต
Leave a Reply