HR รีพอร์ต

---

ประเด็นสำคัญของคดี

1. ลูกจ้างที่ทำงานต่อไปแม้จะเกินอายุเกษียณที่นายจ้างกำหนด แสดงให้เห็นว่าทั้งสองฝ่ายไม่ได้ถือเรื่องเกษียณอายุเป็นสาระสำคัญของสัญญาจ้าง
2. เมื่อภายหลังลูกจ้างลาออกเอง กรณีนี้ไม่ถือเป็นการเลิกจ้าง นายจ้างจึงไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย

---

ข้อเท็จจริงของคดี

1. โจทก์ (ลูกจ้าง) เข้าทำงานกับจำเลย (นายจ้าง) เมื่อโจทก์อายุ 52 ปี
2. ต่อมาในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2544 จำเลยออกข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานกำหนดให้พนักงานหญิงเกษียณอายุ 55 ปี และพนักงานชายเกษียณอายุ 60 ปี
3. เมื่อข้อบังคับดังกล่าวเริ่มใช้บังคับ โจทก์มีอายุ 63 ปี ซึ่งเกินอายุเกษียณตามข้อบังคับไปแล้ว
4. หลังจากนั้น โจทก์ยังคงทำงานกับจำเลยต่อไป โดยทั้งสองฝ่ายไม่ได้ถือเงื่อนไขอายุเกษียณเป็นเหตุในการเลิกจ้าง
5. โจทก์ลาออกจากงานเองในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2547

---

คำวินิจฉัยของศาล

1. ศาลแรงงานกลาง

• การที่โจทก์ยังคงทำงานต่อไปหลังอายุเกษียณที่กำหนดไว้ในข้อบังคับ แสดงว่าทั้งสองฝ่ายไม่ได้ถือเงื่อนไขการเกษียณอายุเป็นสาระสำคัญของสัญญาจ้าง
• การที่โจทก์ลาออกในภายหลัง ถือเป็นการลาออกเอง ไม่ใช่การเลิกจ้าง
• โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องค่าชดเชยจากการเกษียณอายุหรือการลาออก
• พิพากษายกฟ้อง

---

2. ศาลฎีกา

คำวินิจฉัยที่สำคัญ:

1. การทำงานต่อหลังเกษียณอายุแสดงถึงความยินยอม:
   
   • โจทก์ยังทำงานต่อแม้อายุเกิน 55 ปีตามที่ข้อบังคับกำหนด โดยนายจ้างไม่ได้เลิกจ้าง
   • การทำงานต่อเช่นนี้แสดงว่าทั้งสองฝ่ายไม่ได้ถือเงื่อนไขเกษียณอายุเป็นสาระสำคัญ
2. การลาออกไม่ถือเป็นการเลิกจ้าง:
   
   • เมื่อโจทก์ลาออกเองในปี 2547 การลาออกดังกล่าวไม่ใช่การเลิกจ้าง
   • โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยจากการลาออก
3. อุทธรณ์ของโจทก์เป็นข้อเท็จจริงที่ต้องห้าม:
   
   • อุทธรณ์ของโจทก์เป็นการโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐาน ซึ่งเป็นข้อเท็จจริงที่ต้องห้ามตาม พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 วรรคหนึ่ง
   • ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัย

---

คำพิพากษาสรุป

1. โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยจากการเกษียณอายุหรือการลาออก
2. พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลาง โดยยกฟ้อง

---

ข้อสรุป

กรณีที่นายจ้างออกข้อบังคับเกี่ยวกับการเกษียณอายุ แต่ลูกจ้างยังคงทำงานต่อไปโดยไม่ถือเงื่อนไขเกษียณอายุเป็นสาระสำคัญ และเมื่อลูกจ้างลาออกเองในภายหลัง กรณีนี้ไม่ถือเป็นการเลิกจ้าง นายจ้างจึงไม่มีภาระในการจ่ายค่าชดเชย.

อ้างอิงจาก คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 478/2551

#hrรีพอร์ต